زندگی سالم > سلامتی > بیماری ها > بیماری های خاص > تاثیر ورزش در آب بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به ام اس
ورزش های آبی در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام.اس
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

مولتیپل اسکلروزیس بیماری مزمن و ناتوان کننده ای است که سیستم ایمنی و غلاف میلین اطراف آکسون سیستم عصبی مرکزی را مورد حمله قرار می‌دهد و به ضایعه‌ای در مغز و نخاع منجر می شود .این بیماری گستره وسیعی از علائم را ایجاد می کند،از جمله اختلال در تعادل و هماهنگی، اختلال در عملکرد روده و مثانه ،اختلال بینایی ،اختلال حسی ،اشکال در گفتار، درد، اختلال در کارکردهای شناختی ،اختلال در عملکرد جنسی، افسردگی و تغییرات خلقی.

شایعترین زمان پیدایش بیماری در دهه دوم و سوم زندگی بین سنین ۲۵ تا ۳۰ سالگی می باشد و در جمعیت کلی، زنان بیشترین موارد ابتلا را با نسبت ۱۰ به ۳با مردان دارند.

این بیماری تاثیرات فراوان و عمیقی بر روند زندگی فرد بیمار می گذارد. در واقع فرد در بهترین شرایط عمر خود که نیاز به فعالیت، تشکیل خانواده و زندگی دارد به این بیماری مبتلا می‌شود و عوارض متعدد و غیرقابل پیش بینی آن می‌تواند زندگی بیمار را مختل کند.

این بیماری از یک طرف استقلال و توانایی فرد برای شرکت موثر در اجتماع ما را تهدید می کند و ازسوی دیگر پیش آگهی و دوره‌های غیرقابل پیش‌بینی آن تأثیر بارزی بر کیفیت زندگی و سلامت دارد.

از سال ۱۹۹۶ ،مطالعات ارزشمند زیادی که به بررسی تاثیر ورزش مکرر در بیماران مبتلا به ام. اس. پرداخته‌اند،منتشر شده است.

مطالعات زیادی نشان داده‌اند ورزش درمانی به صورت صحیح می‌تواند در بهبود این بیماران موثر باشد.

از فواید ورزش درمانی برای بیماران مبتلا به ام اس می توان به بهبود وضعیت جسمانی بیماران، انجام بهتر فعالیت های روزانه، سلامت روحی و روانی،تکمیل تاثیر درمان دارویی و کنترل بسیاری از علائم بیماری آنان اشاره کرد .

از آنجایی که یکی از مشکلات اساسی این بیماران در هنگام فعالیت افزایش دمای بدن است و این افزایش دما در ارسال پیام های عصبی اختلال ایجاد می کند و شرایط بیمار را تغییر و ناتوانی را افزایش می‌دهد، آب که خاصیت جلوگیری از افزایش دما را دارد می‌تواند از افزایش دمای بدن بیمار جلوگیری کند.

این امر باعث جلوگیری از فقر حرکتی و افزایش توان جسمی بیماران ام .اس. شده.

بدین منظور روش ورزش در آب یکی از بهترین انواع اجرای تمرینات هوازی برای بیماران ام.اس محسوب می گردد.ورزش در آب یک روش درمانی غیر دارویی مناسب می باشد که می تواند باعث کاهش درد و افزایش قابلیت انعطاف پذیری عضلات و استخوان‌ها و در نتیجه کاهش اسپاسم های عضلانی استخوانی و افزایش قدرت و توان فرد شود.

ورزش در آب باعث کاهش ضربان قلب، بار کاری قلب و میزان اکسیژن مصرفی در طول حرکات نسبت به ورزش در خشکی می شود.

از آنجایی که این بیماری درمان قطعی ندارد،بیماران باید به درمان‌های تکیه کنند که فقط علائم بیماری را کاهش می‌دهد.
در طول دهه گذشته توصیه به ورزش در بین بیماران مبتلا به ام.اس. معمول تر شده است.
این به علت اثرات سودمندی است که اخیراً در این بیماران به اثبات رسیده است.بنابراین در حال حاضر یافته ها نشان می دهند که بدتر شدن یا تشدید یافتن تعدادی از علائم حسی که بیش از ۴۰ درصد بیماران ام‌.اس. بعد از ورزش تجربه کردند، زودگذر و موقتی است و بعد از نیم ساعت بعد از ورزش در ۸۵ درصد بیماران به حالت طبیعی برمی‌گردد.
در این میان ورزش در آب از ارزش فوق‌العاده‌ای برخوردار است .ورزش در آب بر بر مبنای تئوری هیدروستاتیک گسترش یافته است.
فشار هیدروستاتیک ایجاد شده ناشی از شناور شدن اندام ها یا کل بدن در آب باعث تولید پاسخ های فیزیولوژیک متمرکز بر سیستم گردش خون می‌شود به گونه‌ای که فشار هیدروستاتیک ایجاد شده باعث راندن خون از اندامهای تحتانی به سمت شکم و تنه می گردد و در نتیجه با افزایش بازگشت وریدی به قلب، حجم ضربه‌ای و میزان برون ده قلبی و خونرسانی به اندام‌ها افزایش می‌یابد.
ورزش در آب همچنین باعث افزایش نگهداری و قوی شدن عضلات، افزایش و تهیه اکسیژن مغز، افزایش و حفظ دامنه حرکتی ،کاهش سفتی و سختی عضلات، افزایش کیفیت زندگی و خوب بودن، افزایش و توسعه تعادل انرژی و سرزندگی بیشتر را سبب می شود.
تحقیقات انجام شده نیز اثرات آب درمانی را بر سایر علائم مانند اسپاسم های عضلانی، درد، قدرت و انعطاف پذیری عضلانی اسکلتی و مشکلات روحی روانی مانند اضطراب، کاهش یا عدم اعتماد به نفس و اغلب در سایر بیماری ها مورد بررسی قرار داده اند که تمام علائم ذکر شده به صورت مستقیم یا غیرمستقیم می توانند بر میزان و شدت خستگی تاثیرگذار باشند.
نتایج پژوهش ها نشان داده است که روش تمرینی ورزش در آب از تمرینات تاثیرگذار برای بیماران ام‌.اس. محسوب می شود.
بنابراین توصیه می شود متخصصان مربوطه از این تمرینات به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمانهای دارویی برای کمک به بیماران ام‌.اس. استفاده نمایند
منبع:
مجله دانشکده پرستاری و مامایی
برچسب ها:
, ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *