زندگی سالم > سلامتی > بیماری ها > بیماری های خاص >  سندرم پای بی قرار، علائم و درمان
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

سندرم پای بی قرار یکی از بیماری‌های است که شاید بسیاری از افراد در طول زندگی، علائم آن را تجربه کنند. امروز در مجله اینترنتی زندگی سالم، به بررسی این سندرم میپردازیم.

فرد مبتلا به سندرم پاهای بی قرار ، معمولاً بعد از رفتن به رختخواب ، دچار حرکت و بی قراری در پاها می شود. از آنجا که این موضوع می تواند به بی خوابی منجر شود ، یک اختلال خواب محسوب می شود.

سندرم پاهای بی قرار (RLS) ممکن است به دلیل مشکلات روحی یا جسمی اتفاق بیفتد ، یا ممکن است به علت اثر منفی برخی از داروها باشد. همچنین به بیماری Willis-Ekbom معروف است. سندرم پاهای بی قرار بسته به دفعات و شدت علائم، طبقه بندی خفیف یا شدید دارد.طبق آمار از هر ۱۰ نفر،۱ نفر به این سندروم مبتلاست.

 

حقایقی در مورد سندرم پاهای بی قرار:
  • RLS می تواند به عنوان اصلی یا فرعی طبقه بندی شود.
  • بسیاری از افراد می توانند در خانه این سندروم را درمان کنند.
  • این بیماری اغلب توسط عوامل ذهنی و جسمی ایجاد می شود.
  • زنان بیشتر در دوران بارداری به RLS مبتلا می شوند.

 

اکثریت قریب به اتفاق موارد RLS به مرور زمان یا به یک باره  تغییر در شیوه زندگی ساده به خودی خود برطرف می شوند.

علائم

علائم ممکن است زمانی ایجاد شود که فرد در یک فضای محدود مانند صندلی هواپیما یا سینما باشد. از آنجا که RLS منجر به مشکل در خوابیدن می شود، ممکن است فرد در طول روزاحساس خستگی داشته باشد. این موضوع می تواند در یادگیری، کار، تمرکز و فعالیتهای روزمره تأثیر داشته باشد.

کمبود خواب درنهایت می تواند منجر به نوسانات خلقی ، تحریک پذیری ، افسردگی ، تضعیف سیستم ایمنی بدن و سایر مشکلات جسمی و سلامتی شود.

 

این حس شبیه چیست؟

فرد مبتلا به RLS در پاها و گاهی اوقات بازوها احساس عجیب و ناخوشایندی دارد و تمایل جدی برای جابجایی آنها دارد. مردم این احساسات را اینگونه توصیف کرده اند:

  • درد
  • سوزش
  • خزنده
  • شبیه به شوک الکتریکی
  • خارش
  • لگد زدن
  • مور مور

 

تنها راه تسکین ناراحتی با حرکت دادن پاها است. این احساسات معمولاً هنگام استراحت یا غیرفعال بودن فرد رخ می دهد ، و نه تنها در طول شب. علائم اغلب در عصر و شب بدتر می شود و ممکن است برای مدتی کوتاه در صبح تسکین یابد.

سندرم پاهای بی قرار چه مدت دوام خواهد داشت؟

علائم RLS اولیه یا ایدیوپاتیک (idiopathic) به طور معمول با گذشت زمان بدتر می شود ، اما ، برای برخی از افراد ، هفته ها یا ماه ها ممکن است بدون علائم بگذرد. اگر RLS از یک بیماری ، بارداری یا دارو ناشی شود ، ممکن است به محض گذشت دوره نقاهت یا مصرف، از بین برود.

بارداری

RLS می تواند برای زنان در دوران بارداری مشکلاتی ایجاد کند.

زنانی که قبلاً RLS داشتند ، علائم در دوران بارداری آنها بدتر می شود. با این حال ، باردار شدن می تواند به خودی خود منجر به RLS شود. علائم با پیشرفت بارداری بدتر می شود و به خصوص در سه ماهه سوم به بالاترین احتمال خود میرسد. علت افزایش شیوع RLS در دوران بارداری ناشناخته است، اما اعتقاد بر این است که عوامل زیر درگیر هستند:

  • مقادیر کم مواد معدنی یا ویتامین ها ، مانند آهن و فولات
  • کمبود خواب در نتیجه تغییر در بدن و ناراحتی
  • تغییرات در هورمون ها
  • افزایش حساسیت حواس

این وضعیت در دوران بارداری به طور گسترده ای مورد بررسی قرار نگرفته است. با این حال ، برخی از داروهای مورد استفاده در خارج از بارداری ، مانند روتیگوتین و گاباپنتین ، برای استفاده ایمن در خانمهای باردار ارزیابی نشده و توصیه نمیشود.

درمان های رفتاری مانند ورزش سبک و مداوم و الگوی خواب سالم اغلب به عنوان اولین راه درمان برای زنان در دوران بارداری توصیه می شود. اگر علت RLS سطح آهن پایین باشد ، تجویز مکمل آهن خوراکی در دوران بارداری بی خطر است. در موارد شدید ، غلظتهای بالاترآهن ممکن است از طریق قطره به صورت داخل وریدی (IV) تجویز شود.

 

دارو

اگر فردی نتواند علائم RLS را به تنهایی مدیریت کند ، ممکن است داروهایی تجویز شود. این دارو به فرد بستگی دارد اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آهن:

مکمل آهن ممکن است به افرادی که سطح آهن پایین دارند کمک کندو باعث بهبود علائم شود.

آگونیست های آلفا ۲:

این گروه از داروها ممکن است در موارد RLS اولیه کمک کند ، اما در حرکت دوره ای اندام در هنگام خواب تاثیری نخواهد داشت.

مسکن ها:

ایبوپروفن ، یک داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID) ، ممکن است به رفع علائم خفیف کمک کند.

ضد تشنج:

این گروه از داروها  درد ، اسپاسم عضلانی ، نوروپاتی و علائم روزانه را درمان می کنند. نورونتین یا گاباپنتین یک ضد تشنج محبوب است.

بنزودیازپین ها:

این گروه،  داروهای آرام بخش هستند که به افراد دارای علائم پایدار و خفیف کمک می کنند تا از طریق اثرات RLS کاهش یابد. Restoril ، یا temazepam ، Xanax یا alprazolam و Klonopin یا clonazepam نمونه هایی از این دست هستند.

عوامل دوپامینرژیک:

این داروها باعث افزایش سطح دوپامین ، یک انتقال دهنده عصبی در مغز می شوند. آنها می توانند احساسات ناخوشایند پا در ارتباط با RLS را درمان کنند. لوودوپا و کاربیدوپا دوپامینرژیک رایج هستند

آگونیست های دوپامین:

این داروها سطح دوپامین مغز را بالا می برد و احساسات ناخوشایند پا را درمان می کند. آنها ممکن است در بیماران مسن عوارض جانبی ایجاد کنند .

مواد مخدر:

درد را درمان کرده و علائم RLS را برطرف می کند. پزشکان ممکن است این داروها را در صورت عدم موفقیت سایر داروها تجویز کنند. کدئین و پروپوکسیفن مواد مخدر با دوز کم هستند ، در حالی که اکسی کدون هیدروکلراید ، هیدروکلراید متادون و تارترات لوورفانول تریاکات با دوز بالا شایع هستند.

نکته: بیماری پارکینسون و داروهای صرع گاهی اوقات برای RLS استفاده می شود زیرا می توانند حرکات غیر ارادی را کاهش دهند.

اگر شرایط اساسی خاصی باعث RLS شود و آن شرایط درمان شود ، RLS ممکن است از بین برود یا بهبود یابد. این اغلب در مورد فقر آهن و نوروپاتی محیطی اتفاق می افتد.

انواع

دو نوع اصلی RLS وجود دارد:

RLS اولیه یا ایدیوپاتیک

ایدیوپاتیک به این معنی است که علت آن ناشناخته است.

این رایج ترین نوع است و ویژگی های زیر را دارد:

  • معمولاً قبل از ۴۰ سالگی شروع می شود.
  • می تواند از همان کودکی شروع شود.
  • ممکن است علت ژنتیکی داشته باشد.
  • با شروع RLS اولیه ، تمایل به ماندگاری دارد.
  • علائم ممکن است پراکنده باشد ، یا به تدریج بدتر شود و به مرور زمان شیوع بیشتری پیدا کند.
  • در موارد خفیف ، ممکن است فرد برای مدت طولانی هیچ علامتی نداشته باشد.

 

RLS ثانویه

یک اختلال ثانویه است در اثر یک بیماری دیگر ایجاد می شود.

RLS ثانویه معمولاً پس از سن ۴۵ سالگی شروع می شود و تمایل به ارثی نیست. این نوع RLS کاملاً متفاوت است:

  • شروع ناگهانی است.
  • علائم معمولاً با گذشت زمان بدتر نمی شوند.
  • علائم ممکن است شدیدتر باشد.
بیماری ها و علائمی که باعث RLS ثانویه می شوند عبارتند از:
  • دیابت
  • کمبود آهن
  • نارسایی کلیه
  • بیماری پارکینسون
  • نوروپاتی
  • بارداری
  • روماتیسم مفصلی

دقیقاً چگونگی رخ دادن RLS به خوبی درک نشده است ، اما ممکن است مربوط به چگونگی پردازش دوپامین در بدن باشد (دوپامین یک انتقال دهنده عصبی باشد که در کنترل حرکات عضلات نقش دارد). برخی از داروها ، مانند مهار کننده های انتخاب مجدد سروتونین (SSRI) و داروهای ضد افسردگی ممکن است باعث RLS شوند. این داروها بر فعالیت دوپامین تأثیر می گذارند.

همچنین RLS  با بارداری ارتباط دارد. حدود ۲۰ درصد از زنان RLS را در سه ماهه آخر بارداری تجربه می کنند ، اگرچه دلایل آن مشخص نیست

اختلال حرکتی دوره ای اندام (PLMD)

PLMD یک اختلال خواب مشابه است ، که گاهی اوقات حرکت تناوبی ساق پا (پا) در حین خواب (PLMS) نامیده می شود. در افرادی که مبتلا به PLMD هستند ، هنگام خواب ، اندامها پیچیده و تکان می خورند. این حرکت ممکن است باعث شود فرد در طول شب بیدار شود ، و این می تواند کیفیت و طول خواب را تضعیف کند. PLMD می تواند به RLS منجر شود.

درمانهای خانگی

تغییرات سبک زندگی و داروهای رایج که می تواند به کاهش علائم RLS کمک کند عبارتند از:

حمام گرم و ماساژ: اینها می توانند عضلات را شل کرده و شدت علائم را کاهش دهند.

بسته های گرم یا خنک: استفاده از پک های سرد یا گرم بسته به ترجیح فرد در استفاده از انهل میتواند در کاهش علائم موثر باشد.

تکنیک های استراحت و مدیتیشن: استرس می تواند RLS را بدتر کند ، بنابراین ممکن است تمریناتی مانند یوگا ، مدیتیشن و تای چی کمک کند.

ورزش : استفاده بیشتر از پاها می تواند به کاهش علائم کمک کند. اگرسبک زندگی بیمار، کم تحرک باشد ، پیاده روی به جای رانندگی یا ورزش کردن پاها در ورزشگاه می تواند کمک کند.

 

بهداشت خواب برای سندرم پاهای بی قرار

بهداشت خواب مهم است ، زیرا خستگی علائم را بدتر می کند.

نکات شامل موارد زیر است:

  • خوابیدن در یک اتاق خواب خنک و آرام.
  • هر شب در همان ساعت به رختخواب بروید و هر روز صبح در همان ساعت از خواب بلند شوید.
  • مقدار ساعتی را که در معرض آن قرار دارید ، یک ساعت قبل از خواب کاهش دهید.
  • از تحریک نوشیدنی ها مانند کافئین یا شکر خودداری کنید.
  • جلوگیری یا کاهش مصرف الکل و دخانیات.

ورزش و فعالیت بدنی می تواند به RLS کمک کند ، اما می تواند باعث بدتر شدن آن شود. بیشتر بیماران ورزش سبک را مفید می دانند ، اما فعالیت بدنی بیش از حد می تواند علائم را بدتر کند.

گزینه های دیگر

در سال ۱۹۹۸ ، یک مطالعه کوچک از ۱۰ نفر نشان داد که منیزیم علائم بی خوابی را در افراد مبتلا به RLS کاهش می دهد و نشان می دهد که این ممکن است یک درمان مفید برای مبتلایان به PLMD باشد. افراد مبتلا به بیماری کلیوی باید در مصرف منیزیم احتیاط کنند. با استناد به این کار ، مرکز پزشکی دانشگاه مریلند نشان می دهد که مقادیر کم منیزیم ممکن است به RLS کمک کند. منیزیم در غلات سبوس دار ، آجیل و سبزیجات دارای برگ سبز موجود است. برخی افراد می دانند که پاشیدن روغن منیزیم روی قسمت آسیب دیده می تواند کمک کند ، اما بدون این که ابتدا به پزشک مراجعه کنید ، نباید از این استفاده شود. مطالعات در مورد تأثیر ویتامین D بر RLS نتایج متفاوتی به همراه داشته است و هنوز موثر بودن آن در درمان RLS اثبات نشده است.

برچسب ها:
, , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *