سایز نوشته:
رنگ نوشته:

عفونت های چشم هنگامی رخ می دهد که میکروارگانیسم های مضر مثل باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها، به بخش های مختلف چشم یا اطراف آن حمله می کنند. که شامل جلوی چشم (قرنیه)، غشای نازک و مرطوب بر روی چشم بیرونی و پلک های داخلی (ملتحمه) است.

علائم عفونت چشم:
  • چشم های قرمز
  • درد
  • تخلیه چشم
  • چشمان اشک آلود
  • چشم های خشک
  • حساسیت نور
  • چشمهای متورم شده
  • تورم در اطراف چشم
  • خارش
  • بینایی تار

هر گاه چشم شما دچار عفونت شد، باید به چشم پزشک برای معاینه چشم هایتان مراجعه کنید. تلاش نکردن برای تشخیص بیماری خود می تواند درمان مؤثر را به تاخیر بیاندازد و به طور بالقوه به دید شما آسیب برساند.

اگر لنزهای تماسی دارید، فقط باید عینک خود را استفاده کنید تا زمانی که از پزشک چشم خود برای تشخیص و درمان کمک بگیرید.

-انواع مختلفی از عفونت های چشم وجود دارد که توسط پزشک تشخیص داده میشود که از چه نوع است تا بتواند داروی مناسب را تجویز کند.

 

علل و انواع عفونت های چشم

نمونه هایی از عفونت های ویروسی، قارچی و باکتریایی چشم عبارتند از:

-ملتحمه کنجانکتیویت، که “چشم صورتی”  هم نامیده می شود، یک عفونت معمولی و مخاطی چشم است که اغلب در میان کودکان در مراکز مراقبت روزانه، کلاس های درس و محیط های مشابه پخش می شود. معلمان و کارکنان مراکز مراقبت روزانه نیز در معرض خطر چشم صورتی، در هنگام کار با کودکان هستند.

-انواع عفونت های ملتحمه ای اغلب دارای علایم ویروسی یا باکتریایی هستند. همچنین ممکن است نوزادان در هنگام تولد دچاریک بیماری عفونی چشم (ملتحمه گنوکوک و کلامیدیائی) شوند که این بیماری مسری است و ممکن است از مادر به فرزند سرایت کرده باشد.

-سایر عفونتهای ویروسی چشم (کراتیت ویروسی)، تبخال چشم، که با قرار گرفتن در معرض ویروس هرپس سیمپلکس رخ می دهد.

-کراتیت قارچی، این نوع عفونت چشم در سراسر جهان در سال ۲۰۰۶ به وقوع پیوست، این بیماری از طریق یک لنز تماسی بین افراد منتقل می شد. که با مشاهده ی این موضوع آن را از بازار های فروش خارج کردند.

– عفونت با قارچ Fusarium، معمولا در مواد آلی یافت می شود. این قارچ و دیگر انواع آن  می توانند به شیوه های دیگر از جمله آسیب های نفوذی ناشی از یک شاخه درخت به چشم منتقل شوند.

Acanthamoeba keratitis-. مصرف کنندگان لنزهای تماسی در معرض افزایش خطر مواجهه با انگلهایی هستند که میتوانند به چشم آسیب برسانند و عفونت تهدیدآمیز و آزار دهنده به نام Acanthamoeba keratitis ایجاد کنند. به همین دلیل است که مصرف کنندگان لنز باید نکات ایمنی خاصی نظیر اجتناب از شنا در هنگام زدن لنز را رعایت کنند.

-اگر لنزهای تماسی را هنگام شنا یا در حمام داغ می گذارید، بلافاصله پس از آن لنزهایتان را خارج و ضد عفونی کنید.

-در واقع، در میان افرادی که از لنز استفاده میکنند خطر ابتلا به عفونت های قارچی و باکتریایی افزایش می یابد. پس مراقبت ازلنزها باید مناسب  و به موقع انجام شود.

-دستورالعمل های FDA توصیه می کنند که تولیدکنندگان در هنگام تمیز کردن و ضدعفونی کردن محصولات لنز، از تاریخ تولید شدن (نه فقط تاریخ انقضا) برای کاهش خطر ابتلا به عفونت چشم استفاده کنند.

-تراخم، در حالی که غالبا در ایالات متحده عفونت چشم شناخته شده به عنوان تراخم، مربوط به Chlamydia trachomatis، در مناطق خاص توسعه نیافته بسیار گسترده است. که علت اصلی نابینایی است، مگس می تواند عفونت را در محیط های غیر بهداشتی گسترش دهد، و عفونت مجدد یک مشکل رایج است.

 

-تراخم معمولا پلک درونی را  درگیر می کند.بعد از درگیری پلک درونی شروع به زخم شدن می کند. دست زدن به چشم و مالیدن آن باعث  ” چرخش” پلک می شود، و مژه ها شروع به برس زدن و نابود کردن بافت  قرنیه می کنند، و در نتیجه کوری دائمی ایجاد می شود.

-در اندوفتالمیتباکتریایی عفونت چشم در داخل چشم نفوذ می کند، و زمانی که درمان سریع صورت نگیرد ایجاد کوری می کند. این نوع عفونت ممکن است با یک آسیب و یا نفوذ  در چشم ، یا به عنوان یک عارضه ی نادر در حین جراحی چشم مانند جراحی آب مروارید رخ دهد. در هر زمانی که چشم به طور قابل ملاحظه ای تخریب شده  و مجروح می شود، خطر ابتلا به آندوفتالمیت ۴ تا ۸ درصد می باشد.

 

عوارض عفونت چشم

-هنگامی که عفونت به غدد اشکی چشم نفوذ می کند، شرایط التهابی مانند داکریستنوزیس و uveitis را منجر می شود. عفونت همچنین می تواند منجر به التهاب و انسداد سیستم تخلیه اشک چشم شود و همچنین موجب داکیروسیستیت شود.-

-عفونت می تواند علت اصلی زخم قرنیه باشد که شبیه آبسه در چشم است. اگر زخم قرنیه درمان نشود، می تواند به از دست دادن بینایی  منجر شود.

-عفونت های جدی تر چشم می توانند در قسمت های عمیق تر و داخلی تر چشم نفوذ کنند تا شرایط تهدید کننده ای مانند اندوفتالمیت را ایجاد کنند.

 

درمان عفونت چشم

-خوشبختانه، اکثر عفونت های چشم به خصوص عفونت های باکتریایی چشم، با درمان های سریع مانند قطره های چشم. آنتی بیوتیک یا پماد و فشرده، درمان می شوند.

-بسیاری از عفونت های معمولی ویروسی  چشم به تنهایی حل می شوند. در موارد عفونت های شدید ویروسی چشم، قطره چشم ضد ویروسی تجویز می شود. برخی از عفونت های ویروسی نیاز به مصرف دقیق قطرات چشم استروئیدی دارند تا التهاب مربوطه را کاهش دهند.

-طبق علت اصلی عفونت چشم شما، پزشک ممکن است داروهای آنتی بیوتیک یا داروهای ضد ویروسی که به صورت خوراکی مصرف می شوند را تجویز کند. اگر علائم شما بدتر شد یا تغییر کرد، بلافاصله با پزشک چشم خود تماس بگیرید.

 

چگونگی جلوگیری از عفونت های چشم

-اگر در نزدیکی یک فرد مبتلا به چشم قرمز هستید، قبل از اینکه دستهای خود را بشویید، از تماس با چشم خود اجتناب کنید. شما می توانید احتمال ابتلا به عفونت های باکتریایی و ویروسی مشترک را با استفاده از اسپری های ضد عفونی و پاک کننده ها در مناطق عمومی مانند مراکز نگهداری روزانه و کلاس های آموزشی به حداقل برسانید.

-در خانه، اگر اعضای خانواده دارای چشم قرمز یا عفونت چشم هستند، رختخواب و حوله خود را تمیز نگهدارید و اجازه ندهید که این موارد با دیگران به اشتراک گذاشته شوند.

– به کودکان خود یاد بدهید که بدون شصتن دست های خود چشم های خودشان را لمس نکنند.

-اگر شما از لنزهای تماسی استفاده می کنید، قبل از تماس با مخاطبین خود، نکات ایمنی  مانند شستن دست ها را دنبال کنید.

-همچنین توجه داشته باشید که گذاشتن لنزهای تماسی هنگام خوابیدن، حتی اگر لنزهای جدید “تنفس” هیدروژل سیلیکون را برای خود در نظر گرفته اید،خطر عفونت چشم را افزایش می دهند.

– داروهای چشم و قطره چشم را با کسی تقسیم نکنید.

-همیشه از چشمانتان در برابر باد و گرد و خاک محافظت کنید.

-اگر با مواد شیمیایی تماس دارید، همیشه از عینک ایمنی استفاده کنید.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *